Lögfræðistörf í fjárhúsafötum
Arndís Ósk er frá Hólmi á Mýrum þar sem hún ólst upp við bústörfin með fjölskyldu sinni. Nú er hún búsett í Belgíu en hefur hagað málum þannig að hún getur varið sumrum á heimaslóðunum.
Lagði lögfræðina fyrir sig
Eftir grunn- og framhaldsskóla á Höfn lá leiðin til Reykjavíkur, í lagadeild Háskóla Íslands. Þar lauk Arndís Ósk grunn- og meistaranámi í lögfræði en hélt svo til Belgíu í frekara nám.
„Ég hef starfað á lögmannsstofunni NNS síðustu fimm ár. Síðasta sumar flutti ég til Belgíu til náms í félagslegu öryggi, þ.e. lögfræði sem lýtur að velferðarmálum. Hér úti sinni ég starfsnámi hjá mannréttindasamtökum í Brussel sem vinna gegn heimilisleysi. Brussel er alþjóðleg og dýnamísk borg sem hentar vel í mannréttindastarfi. Þá er ég rannsakandi hjá Lagadeild HÍ og stundakennari í velferðarrétti.“
Í náminu fæst Arndís Ósk við málefni sem hún brennur fyrir.
„Áhugi minn liggur, öðru framar, á sviði mannréttindalögfræði og velferðar.“
Margt hefur mótandi áhrif
Til viðbótar við mannréttinda- og velferðarmál hefur Arndís Ósk mikinn áhuga á útivist og tónlist. Um áhuga sinn á útivist segir Arndís Ósk:
„Það er mér svolítið til trafala hve mikla þörf ég hef fyrir hana.“
Hún segir okkur einnig frá ánægjulegum tíma sem nemandi við Tónskóla Austur-Skaftafellssýslu.
„Ég hef gaman af tónlist og hljóðfæraleik. Þegar ég var yngri var ég í píanónámi í Tónskólanum hjá Guðlaugu Hestnes, sem var einstaklega gaman.“
Á svipuðum nótum ræðir Arndís Ósk einnig um aðra skóla og vinnustaði í heimahögunum. Hún álítur að „fullt af góðu fólki í Hornafirði“ hafi haft mótandi áhrif á hana.
„Ég hef átt snjalla kennara víða að í heiminum, en kennararnir mínir í FAS eru óviðjafnanlegir. Við erum sérlega heppin með framhaldsskóla í heimabyggð. Þegar ég var í grunnnámi var ég líka lánsöm að starfa á Háskólasetrinu hjá Þorvarði Árnasyni á sumrin, sem víkkaði sjóndeildarhringinn og kveikti áhuga minn á rannsóknum.“
Verður alltaf fyrst og fremst Hornfirðingur
Hornafjörður er hið eina sanna „heima“ í huga Arndísar Óskar og tengslin eru sterk því þar eru fjölskyldan hennar, dýrin og náttúran. Hún hefur því búið þannig um hnútana að hún getur verið á Mýrum hluta úr ári.
„Ég hef sniðið mér líf þar sem ég fæ að njóta Hornafjarðar á sumrin. Þá vinn ég einfaldlega frá lögmannsstofunni uppi í sveit. Kærur og stefnur sem eru skrifaðar í fjárhúsafötunum eru eiginlega betri, ef eitthvað er.“
Á heimaslóðunum fær Arndís Ósk útrás fyrir þörfina á því að upplifa frelsi – og að fá að hafa fyrir hlutunum.
„Í mér býr óstjórnandi frelsis- og útiveruþrá sem á sér uppsprettu heima. Einhvers staðar í genamenginu er líka þörf á því að vera barin af veðuröflunum, rækta minn eigin mat og hafa svolítið fyrir því að lifa, út fyrir þægindin í borgarlífinu.“
Arndís Ósk telur að frelsið á uppvaxtarárunum hafi mögulega leitt til ákveðins sjálfstæðis.
„Ég fékk að vaxa frjálslega inn í mig á Hornafirði án þess að samfélagið væri að reyna að stýra mér á einn eða annan veg. Ég held, þar af leiðandi, að ég eigi svolítið auðveldara með að lifa lífinu eftir eigin höfði.“